لیزینگ چیست؟

کلمه لیزینگ همانند بانک متضمن معنی خاص خود است و در فارسی با کلمه اجاره دهی، اجاره داری مترادف است، لیکن بهترین معنی آن که بنظر می رسد با کلمه لیزینگ همخوانی بیشتری دارد، اجاره اعتباری است. لیزینگ از لحاظ اجرایی عبارتست از یک رشته فعالیت اعتباری کاملاً تخصصی مبتنی بر روش اجاره که در آن نوعی قرارداد با توافق میان دونفر یا بیشتر اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی بمنظور بهره برداری از عین یا منفعت کالای سرمایه ای یا مصرفی با دوام که از قابلیت اجاره برخوردار باشد، منعقد می گردد. لذا این روش (Leasing) مجموعه ای از مبادلات اقتصادی مشتمل بر خرید، اجاره و نهایتا فروش (تملیک) را در بر می گیرد. بعبارت دیگر قرارداد یاد شده بین شرکت لیزینگ بعنوان مالک یا موجر (Lessor) و متقاضی یا استفاده کننده از تسهیلات بعنوان مستاجر (Lessee) منعقد می گردد. بر اساس این قرارداد موجر کالای مورد نظر و نیاز مستاجر را (مورد اجاره) با استفاده از منابع مالی خود از فروشنده و یا تولید کننده تامین و با قبول اینکه در صورت حصول و انجام کلیه تعهدات مندرج در قرارداد، مستاجر اختیار دارد تا مالکیت مورد اجاره را بنام خود از موجر تقاضا نماید، مورد اجاره را برای مدت تعیین شده در قرارداد (مدت بازپرداخت تسهیلات) بصورت اجاره در اختیار مستاجر قرار می دهد. مستاجر مخیر است در پایان مدت قرارداد و پس از تسویه، مورد اجاره را تملک نموده یا به موجر مسترد نماید. چنانچه مستاجر در پایان مدت قرارداد خواستار تملک مورد اجاره باشد، می باید مبلغی را که در ابتدای دوره با توجه به استهلاک و عمر مفید مورد اجاره بعنوان قیمت فروش یا باقیمانده یا ارزش اسـقاطی (Residual Value) مورداجاره تعیین گردیده است به موجر پرداخت نماید.شایان توجه است که اکثریت شرکتهای لیزینگ در ایران ارزش اسقاطی یا باقیمانده را در محاسبات مورد توجه و اقدام قرار نداده و برابر صفر فرض می نمایند. مزایای عملیات لیزینگ:

– صرفه جویی در بکارگیری منابع مالی مستاجر

– انعطاف پذیری مطابق شرایط و انتظار مستاجر

– مقابله با تورم

– سهولت نسبی در مقایسه با سایر روشهای استقراض

– امکان جایگزینی دارایی های جدید